غولهای فناوری دارن صدها میلیارد دلار میریزن رو دیتاسنترهای عظیم برای هوش مصنوعی، ولی شبکه برق داره میاد زیر فشار و مردم هم مخالفن. حالا یه عده، از جمله اسپیسایکس ایلان ماسک، میگن بیاین کل ماجرا رو ببریم فضا - دیتاسنترهای مداری که شبانهروز از خورشید انرژی بگیرن. اما خب، متخصصا میگن این داستان فعلاً یه رویای خامه. برایان مکمانوس، مهندس هوانوردی ایرلندی، تو یه ویدیو سراغ پروژه “استارکلاد” رفته - یه استارتاپ که ۱۷۰ میلیون دلار سرمایه گرفته برای ساخت این دیتاسنترهای فضایی با همکاری اسپیسایکس. مکمانوس میگه این پروژه بیشتر شبیه یه متنیه که با چتبات بیشازحد مثبتاندیش نوشته شده تا یه طرح واقعی مهندسی. چالشها خیلی زیاده: خنکسازی تو خلأ فضا: دفع گرما تو فضا خیلی سخته. باید شبکه عظیمی از لولهها و مایع خنککننده داشته باشی - به قولِ مکمانوس، هر دیتاسنتر باید بیش از ۶۸ هزار کیلو مایع رو در ثانیه جابهجا کنه (یعنی یه استخر المپیک تو ۴۰ ثانیه!). وزن و حجم غیرمعقول: برای رسیدن به ۵ گیگاوات قدرت، هر دیتاسنتر باید ۴.۱۴ کیلومتر مربع پنل خورشیدی داشته باشه - ۵۰۰۰ برابر ایستگاه فضایی بینالمللی! وزن کل پروژه از ۱۱۳ میلیون کیلوگرم بالاتر میره - بیشتر از یه ناو هواپیمابر، و ۶ برابر کل چیزی که تا حالا به فضا فرستادیم. زباله فضایی: میلیونها قطعه آشغال تو مدار زمین پرسه میزنن. حتی یه ذره کوچیک میتونه به پنلها آسیب بزنه. خطای پردازش داده: ذرات یونیزه تو فضا میتونن به حافظه و ترانزیستورها آسیب بزنن و محاسبات رو خراب کنن. در کل، منتقدا میگن این پروژه بیشتر یه رویای سرمایهدار شیفته AIه تا یه طرح عملی.
